សម្លេងកំប្លែងផ្សេងៗ
May 4, 2010 — sethaiech ១. សិស្សពូកែ និងអ្នកគ្រូឆ្លាតរបស់វិទ្យុព្រៃស្ដុក
២. កម្មវិធីសម្ភាសការងាររបស់វិទ្យុព្រៃស្ដុក
៣.ជួបអ្នកឧបត្ថមកម្មវិធីរបស់វិទ្យុព្រៃស្ដុក
……………………………………………….
អានលម្អិតនៅខាងក្រោមនេះ
http://www.krookroo.com/entertainments/68-joke-1.html
២. កម្មវិធីសម្ភាសការងាររបស់វិទ្យុព្រៃស្ដុក
៣.ជួបអ្នកឧបត្ថមកម្មវិធីរបស់វិទ្យុព្រៃស្ដុក
……………………………………………….
អានលម្អិតនៅខាងក្រោមនេះ
http://www.krookroo.com/entertainments/68-joke-1.html
រឿងកំប្លែង៖ មិនយល់គឺគ្រោះថ្នាក់
November 26, 2009 — sethaiech អ្នកឯកទេសក្រុមហ៊ុនទឹកក្រូចម្នាក់ត្រូវបានបញ្ជូនទៅប្រទេសចិន ដើម្បីឃោសនាអំពីផលិតផលទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ប៉ុន្តែដោយមិនចេះភាសាចិន អ្នកឯកទេសនោះប្រើរូបភាព៣ជំនួសឱ្យការសរសេរជាអក្សរ។
រូបភាពទី១នៅខាងឆ្វេងដៃ គូរអំពីបុរសម្នាក់ដើរអូសជើងកណ្ដាលសមុទ្រខ្សាច់ក្ដៅស្ទើរស្លាប់ មើលទៅដូចជាមិនសល់កម្លាំងកំហែងក្នុងខ្លួន និងកំពុងស្រេកទឹកយ៉ាងខ្លាំង។
រូបភាពទី២ គូររូបបុរសនោះផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ។
ចំណែករូបភាពទី៣ នៅខាងស្ដាំបង្អស់ គូររូបបុរសនោះសើចក្អាកក្អាយ សប្បាយចិត្ត និងមានកម្លាំងកំហែងឡើងវិញ។
ន័យរបស់រូបភាពទាំង៣ចង់បង្ហាញថា ទោះជាកំពុងហេវហត់យ៉ាងណាក៏ដោយ ឱ្យតែបានផឹកទឹកក្រូច របស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ នឹងមានកម្លាំងឡើងវិញភ្លាមមួយរំពេច។
ទោះជាយ៉ាងណា មួយឆ្នាំក្រោយ មិនត្រឹមតែមិនអាចបង្កើនការលក់ផលិតផលទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ ប៉ុណ្ណោះទេ គឺលក់លែងដាច់សោះតែម្ដង រហូតដល់អ្នកឯកទេសរូបនោះ ត្រូវក្រុមហ៊ុនបណ្ដេញចេញពីការងារដោយសារតែធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនខាតបង់ ច្រើនពេក។ មានមនុស្សមួយចំនួននឹកឆ្ងល់ ព្រោះបើពិនិត្យរូបភាពឃោសនា សមតែទឹកក្រូចលក់ដាច់ណាស់ ចុះហេតុយ៉ាងម៉េចក្ស័យធន? ឮដូច្នេះអ្នកឯកទេសដែលត្រូវបណ្ដេញពីការងារ និយាយយ៉ាងស្រងូតស្រងាត់ថា៖ មកពីខ្ញុំមិនយល់អ្វីសោះ។ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមិនចេះភាសាចិនប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមិនបានដឹងថា អក្សរចិនអានពីស្ដាំទៅឆ្វេងទៀតផង ហេតុនេះ រូបភាពឃោសនារបស់ខ្ញុំ ក៏គេមើលពីស្ដាំទៅឆ្វេងដែរ គឺគេមើលទៅអ្នកកំពុងសប្បាយមានកម្លាំងកំហែង បន្ទាប់ពីផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ នឹងក្លាយជាអ្នកបាក់កម្លាំងរហូតដល់ដើរអូសជើង ព្រោះហេវហត់ពេកលើកជើងលែងរួច៕
រូបភាពទី១នៅខាងឆ្វេងដៃ គូរអំពីបុរសម្នាក់ដើរអូសជើងកណ្ដាលសមុទ្រខ្សាច់ក្ដៅស្ទើរស្លាប់ មើលទៅដូចជាមិនសល់កម្លាំងកំហែងក្នុងខ្លួន និងកំពុងស្រេកទឹកយ៉ាងខ្លាំង។
រូបភាពទី២ គូររូបបុរសនោះផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ។
ចំណែករូបភាពទី៣ នៅខាងស្ដាំបង្អស់ គូររូបបុរសនោះសើចក្អាកក្អាយ សប្បាយចិត្ត និងមានកម្លាំងកំហែងឡើងវិញ។
ន័យរបស់រូបភាពទាំង៣ចង់បង្ហាញថា ទោះជាកំពុងហេវហត់យ៉ាងណាក៏ដោយ ឱ្យតែបានផឹកទឹកក្រូច របស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ នឹងមានកម្លាំងឡើងវិញភ្លាមមួយរំពេច។
ទោះជាយ៉ាងណា មួយឆ្នាំក្រោយ មិនត្រឹមតែមិនអាចបង្កើនការលក់ផលិតផលទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ ប៉ុណ្ណោះទេ គឺលក់លែងដាច់សោះតែម្ដង រហូតដល់អ្នកឯកទេសរូបនោះ ត្រូវក្រុមហ៊ុនបណ្ដេញចេញពីការងារដោយសារតែធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនខាតបង់ ច្រើនពេក។ មានមនុស្សមួយចំនួននឹកឆ្ងល់ ព្រោះបើពិនិត្យរូបភាពឃោសនា សមតែទឹកក្រូចលក់ដាច់ណាស់ ចុះហេតុយ៉ាងម៉េចក្ស័យធន? ឮដូច្នេះអ្នកឯកទេសដែលត្រូវបណ្ដេញពីការងារ និយាយយ៉ាងស្រងូតស្រងាត់ថា៖ មកពីខ្ញុំមិនយល់អ្វីសោះ។ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមិនចេះភាសាចិនប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមិនបានដឹងថា អក្សរចិនអានពីស្ដាំទៅឆ្វេងទៀតផង ហេតុនេះ រូបភាពឃោសនារបស់ខ្ញុំ ក៏គេមើលពីស្ដាំទៅឆ្វេងដែរ គឺគេមើលទៅអ្នកកំពុងសប្បាយមានកម្លាំងកំហែង បន្ទាប់ពីផឹកទឹកក្រូចរបស់ក្រុមហ៊ុនខាងលើ នឹងក្លាយជាអ្នកបាក់កម្លាំងរហូតដល់ដើរអូសជើង ព្រោះហេវហត់ពេកលើកជើងលែងរួច៕
រឿងកំប្លែង៖ រួចគ្នា
November 23, 2009 — sethaiech បុរសអ្នករស់នៅទីជនបទម្នាក់បានមកគោះទ្វារផ្ទះសេដ្ឋីក្នុងស្រុកភូមិជាមួយគ្នា ដែលកំណាញ់ម៉ៅស្វិតម្នាក់ឡើង៖
បុរស៖ កាលពីព្រឹកមិញ ឆ្កែរបស់លោកសេដ្ឋីបានរួចចេញក្រៅផ្ទះទៅខាំប្រពន្ធខ្ញុំកំពុងដើរ តាមផ្លូវ ឥឡូវនេះលោកសេដ្ឋីត្រូវតែសងថ្លៃព្យាបាលឱ្យប្រពន្ធខ្ញុំជាការចាំបាច់ ហើយ។
សេដ្ឋី៖ (ញញឹមយ៉ាងចំអក មុននិយាយឡើង) រឿងប៉ុណ្ណឹងសោះមានរឿងអ្វីធំដុំ! បើអ៊ីចឹង អ៊ីចេះទៅចុះ ឯងទៅយកឆ្កែរបស់ឯងឱ្យមកខាំប្រពន្ធខ្ញុំវិញចុះ ដើម្បីឱ្យបានរួចគ្នា។ ឯងចង់ឱ្យឆ្កែឯងខាំច្រើនចង្កូមក៏បានដែរ កុំឱ្យឯងចាញ់ប្រៀប៕
បុរស៖ កាលពីព្រឹកមិញ ឆ្កែរបស់លោកសេដ្ឋីបានរួចចេញក្រៅផ្ទះទៅខាំប្រពន្ធខ្ញុំកំពុងដើរ តាមផ្លូវ ឥឡូវនេះលោកសេដ្ឋីត្រូវតែសងថ្លៃព្យាបាលឱ្យប្រពន្ធខ្ញុំជាការចាំបាច់ ហើយ។
សេដ្ឋី៖ (ញញឹមយ៉ាងចំអក មុននិយាយឡើង) រឿងប៉ុណ្ណឹងសោះមានរឿងអ្វីធំដុំ! បើអ៊ីចឹង អ៊ីចេះទៅចុះ ឯងទៅយកឆ្កែរបស់ឯងឱ្យមកខាំប្រពន្ធខ្ញុំវិញចុះ ដើម្បីឱ្យបានរួចគ្នា។ ឯងចង់ឱ្យឆ្កែឯងខាំច្រើនចង្កូមក៏បានដែរ កុំឱ្យឯងចាញ់ប្រៀប៕
(ដកស្រង់ពីកាសែត រស្មីកម្ពុជា ឆ្នាំទី ១៧ លេខ ៥០៤៩ ថ្ងៃ ១៧ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០០៩)
រឿងកំប្លែង៖ ការដាក់ទោសដែលគួរឱ្យភ័យខ្លាច
October 7, 2009 — sethaiechបុរសប្រមឹក២នាក់ ពេលដែលកំពុងផឹកជោកជាំបាននិយាយដល់រឿងស្ត្រី។
បុរសប្រមឹកទី១៖ ឯងចង់ដឹងទេសម្លាញ់ ថាការដាក់ទោសគួរឱ្យខ្លាចបំផុតដល់ស្ត្រី គឺអ្វីទៅ?
បុរសប្រមឹកទី២៖ គ្នាមិនដឹងទេ តើជាស្អីទៅ?
បុរសប្រមឹកទី១៖ នែ៎! គឺការដែលឱ្យនាងស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ ដ៏ស្អាតៗបំផុត ហើយមិនឱ្យពួកនាងឆ្លុះកញ្ចក់៕
(ដកស្រង់ពី កាសែតរស្មីកម្ពុជា ឆ្នាំទី ១៧ លេខ ៤៩៨៤ ថ្ងៃទី ២៨ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០០៩)
រឿងកំប្លែង៖ ទទួលស្នេហ៍ឬទេ?
October 6, 2009 — sethaiech ពាក់កណ្តាលយប់នាថ្ងៃមួយ ភរិយាបានដាស់ស្វាមីឲ្យឡើងមកនិយាយគ្នាទាំងយប់អធ្រាត្រ។
ភរិយា៖ ហ៊ឹ! ភ្ញាក់ឡើងមកបង! តើកញ្ញាអាលីហ្សាជានរណាគេ ប្រាប់ខ្ញុំឥឡូវនេះភ្លាមមក!
ស្វាមីដែលកំពុងស្ថិតក្នុងអការៈងងើនៅឡើយ បានឆ្លើយទាំងកំពុងបិទភ្នែកឡើងថា៖
ស្វាមី៖ បុគ្គលិកគណនេយ្យថ្មី។
ភរិយា៖ ហ៊ឹ! អញ្ចឹងផង ហេតុអ្វីបងឯងហ៊ានសុំស្រឡាញ់នាងទាំងក្នុងមមើ?
ស្វាមីបើកភ្នែក និងប្រញាប់សួរទៅភរិយាវិញភ្លាម៖
ស្វាមី៖ ហើយចុះនាងមានឆ្លើយថាស្រឡាញ់ខ្ញុំវិញឬទេ?
ភរិយា៖ ហ៊ឹ! ភ្ញាក់ឡើងមកបង! តើកញ្ញាអាលីហ្សាជានរណាគេ ប្រាប់ខ្ញុំឥឡូវនេះភ្លាមមក!
ស្វាមីដែលកំពុងស្ថិតក្នុងអការៈងងើនៅឡើយ បានឆ្លើយទាំងកំពុងបិទភ្នែកឡើងថា៖
ស្វាមី៖ បុគ្គលិកគណនេយ្យថ្មី។
ភរិយា៖ ហ៊ឹ! អញ្ចឹងផង ហេតុអ្វីបងឯងហ៊ានសុំស្រឡាញ់នាងទាំងក្នុងមមើ?
ស្វាមីបើកភ្នែក និងប្រញាប់សួរទៅភរិយាវិញភ្លាម៖
ស្វាមី៖ ហើយចុះនាងមានឆ្លើយថាស្រឡាញ់ខ្ញុំវិញឬទេ?
(ដកស្រង់ពី កាសែតរស្មីកម្ពុជា ឆ្នាំទី ១៧ លេខ ៥០១២ ថ្ងៃទី ០៤-០៥ ខែ តុលា ឆ្នាំ ២០០៩)
កំប្លែង៖ ផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់សម្បើមណាស់
September 23, 2009 — sethaiech អ្នកមេម៉ាយម្នាក់ត្រូវការឲ្យវិចិត្រករគូររូបភាពស្វាមីរបស់ខ្លួនដែលបាត់បង់ជីវិតជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ៖
វិចិត្រករ៖ បាទបាន! បងស្រីមានរូបថតរបស់គាត់ទេ?
អ្នកមេម៉ាយ៖ គ្មានទេ ព្រោះតែអញ្ចឹងហើយ ទើបខ្ញុំឲ្យលោកគូររូបប្ដីខ្ញុំឡើង។
វិចិត្រករ៖ បើអញ្ចឹងនោះ បងស្រីអាចប្រាប់លក្ខណៈមុខមាត់ស្វាមីដល់ខ្ញុំបន្តិចបានទេ។
អ្នកមេម៉ាយ៖ ភ្នែករបស់គាត់ខ្មៅ សក់ពណ៌ខ្មៅ មានពុកមាត់ដុះរ៉ុយៗ ហើយចូលចិត្តញញឹមជាប់ជានិច្ច។
វិចិត្រករ៖ អូខេ! អត់មានបញ្ហា។
ក្រោយពីនោះមួយសប្ដាហ៍ វិចិត្រករបានគូររូបរួចរាល់ ហើយណាត់ឲ្យអ្នកមេម៉ាយមកយករូបភាព។ អ្នកមេម៉ាយមកដល់ មើលរូបភាពក៏លាន់មាត់ឡើង៖
អ្នកមេម៉ាយ៖ អេហ៍! ច្រើនឆ្នាំមកនេះស្វាមីខ្ញុំផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់ច្រើនណាស់រហូតទាល់តែខ្ញុំមើលមិនស្គាល់។
វិចិត្រករ៖ បាទបាន! បងស្រីមានរូបថតរបស់គាត់ទេ?
អ្នកមេម៉ាយ៖ គ្មានទេ ព្រោះតែអញ្ចឹងហើយ ទើបខ្ញុំឲ្យលោកគូររូបប្ដីខ្ញុំឡើង។
វិចិត្រករ៖ បើអញ្ចឹងនោះ បងស្រីអាចប្រាប់លក្ខណៈមុខមាត់ស្វាមីដល់ខ្ញុំបន្តិចបានទេ។
អ្នកមេម៉ាយ៖ ភ្នែករបស់គាត់ខ្មៅ សក់ពណ៌ខ្មៅ មានពុកមាត់ដុះរ៉ុយៗ ហើយចូលចិត្តញញឹមជាប់ជានិច្ច។
វិចិត្រករ៖ អូខេ! អត់មានបញ្ហា។
ក្រោយពីនោះមួយសប្ដាហ៍ វិចិត្រករបានគូររូបរួចរាល់ ហើយណាត់ឲ្យអ្នកមេម៉ាយមកយករូបភាព។ អ្នកមេម៉ាយមកដល់ មើលរូបភាពក៏លាន់មាត់ឡើង៖
អ្នកមេម៉ាយ៖ អេហ៍! ច្រើនឆ្នាំមកនេះស្វាមីខ្ញុំផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់ច្រើនណាស់រហូតទាល់តែខ្ញុំមើលមិនស្គាល់។
(ដកស្រង់ពីកាសែត រស្មីកម្ពុជា ឆ្នាំទី ១៧ លេខ ៥០០២ ថ្ងៃទី ២៣ ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០៩)
ទាឃើញទឹកមិនបាន (កំប្លែង)
August 31, 2009 — sethaiechព្រឹកថ្ងៃមួយ ចៅហ្វាយស្រីបានប្រើអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួនឲ្យស្ងោរធាមួយក្បាល សម្រាប់ធ្វើជាអាហារថ្ងៃត្រង់។ នៅពេលនោះ អ្នកបម្រើស្រីបានយកទាទៅដាក់ក្នុងឆ្នាំង ដោយមិនបានដាក់ទឹកធ្វើឲ្យឆ្នាំងឆេះផ្សែងហុយទ្រលោម។
នៅពេលឃើញហេតុការណ៍ដូច្នេះ ចៅហ្វាយស្រីក៍ស្រែកសួរឡើង៖ ចៅហ្វាយស្រី៖ ហេតុអ្វីឯងមិនដាក់ទឹកក្នុងឆ្នាំងស្ងោរទាអញ្ចឹង នាងមើល! ឥឡូវឆេះខ្លោចខ្ទេចខ្ទីអស់។
អ្នកបម្រើស្រី៖ គឺនែ! មកពីខ្ញុំខ្លាចថា នៅពេលដាក់ទឹកចូលហើយ វានឹងហែលទឹកគេចរត់បាត់ណាលោកស្រី។
ចៅហ្វាយស្រី៖ អុញ!
ផ្ទុយគ្នា (កំប្លែង)
August 13, 2009 — sethaiech ក្នុងពិធីជប់លៀងមួយកន្លែង បុរសពីរនាក់បានជជែកគ្នាពីរឿងស្ត្រី។
បុរសទី១៖ នែ៎! សម្លាញ់! ស្ត្រីម្នាក់ដែលសក់ខ្មៅរាងស្វែលអង្គុយខាងឆ្វេងដៃតុនៅចំពីមុខ យើងនេះ ជាភរិយារបស់ខ្ញុំ ចំណែកស្ត្រីសក់ទង់ដែងដែលនៅខាងស្តាំដៃនោះវិញជាស្រីស្នេហ៍ លួចលាក់របស់ខ្ញុំតែម្តង។
បុរសទី២៖ អូហ៍! ចៃដន្យណាស់ទំនាក់ទំនងស្នេហាលួចលាក់របស់ឯងផ្ទុយពីខ្ញុំ គឺឯងលួចមានស្នេហាលួចលាក់ជាមួយស្ត្រីសក់ទង់ដែងដែលអង្គុយខាង ស្តាំដៃ ប៉ុន្តែគ្នាវិញស្ត្រីដែលមានសក់ពណ៍ខ្មៅអង្គុយខាងឆ្វេងដៃនោះគឺ ជាស្ត្រីស្នេហ៍លួចលាក់របស់ខ្ញុំដែរណាសម្លាញ់អើយ។
បុរសទី១៖ អុញ!
បុរសទី១៖ នែ៎! សម្លាញ់! ស្ត្រីម្នាក់ដែលសក់ខ្មៅរាងស្វែលអង្គុយខាងឆ្វេងដៃតុនៅចំពីមុខ យើងនេះ ជាភរិយារបស់ខ្ញុំ ចំណែកស្ត្រីសក់ទង់ដែងដែលនៅខាងស្តាំដៃនោះវិញជាស្រីស្នេហ៍ លួចលាក់របស់ខ្ញុំតែម្តង។
បុរសទី២៖ អូហ៍! ចៃដន្យណាស់ទំនាក់ទំនងស្នេហាលួចលាក់របស់ឯងផ្ទុយពីខ្ញុំ គឺឯងលួចមានស្នេហាលួចលាក់ជាមួយស្ត្រីសក់ទង់ដែងដែលអង្គុយខាង ស្តាំដៃ ប៉ុន្តែគ្នាវិញស្ត្រីដែលមានសក់ពណ៍ខ្មៅអង្គុយខាងឆ្វេងដៃនោះគឺ ជាស្ត្រីស្នេហ៍លួចលាក់របស់ខ្ញុំដែរណាសម្លាញ់អើយ។
បុរសទី១៖ អុញ!
ផ្ញើថើប ១០០ ខ្សឺត
August 11, 2009 — sethaiech ប្តីធ្វើការនៅខេត្តឆ្ងាយ រីឯប្រពន្ធនៅផ្ទះមើលថែកូន។ ថ្ងៃមួយប្តីផ្ញើសំបុត្រទៅប្រពន្ធដែលមានសេចក្តី ដូចតទៅ៖ជូនចំពោះប្រពន្ធសម្លាញ់ចិត្តបង!
ខែនេះបងមិនអាចផ្ញើប្រាក់ខែឲ្យអូនដូចរាល់ខែបានទៀតទេ តែបងសូមផ្ញើជំនួសនូវស្នាមថើបពីចម្ងាយ ចំនួន ១០០ ខ្សឺតវិញ។
ពីប្តីរបស់អូន
ឃុនពីម៉ូច
១ ខែក្រោយមក ប្រពន្ធសរសេរតទៅវិញថា៖
ជូនចំពោះប្តីសម្លាញ់ចិត្តអូន!
អូនសូមអរគុណចំពោះស្នាមថើបទាំង ១០០ ខ្សឺតដែលបងបានផ្ញើមកអូន។ អូនសូមផ្ញើជូនបងវិញនូវព័ត៌មាននៃការចំណាយកន្លងមកដូចខាងក្រោម៖
១. អ្នកប្រមូលសម្រាមគាត់ព្រមថើបអូន ២ ខ្សឺត ជំនួសថ្លៃសំរាម ១ ខែ។
២. លោកខាងទូរទស្សន៍ខ្សែកាបព្រមថើប ៧ ខ្សឺត ដោយអត់យកថ្លៃខ្សែកាប។
៣. ពូម្ចាស់ផ្ទះជួល សុខចិត្តថើបមួយថ្ងៃ ២ ទៅ ៣ ដង ជំនួសថ្លៃជួលផ្ទះ ១ខែពេញ។
៤. បងខាងអគ្គិសនី ថើបតែមួយមុខ គាត់មិនព្រមទេ គាត់សុំថែមអីៗទៀត ខ្ញុំក៏បានជូនគាត់តាមសំណូមពរ។
៥. ថ្លៃចំណាយរាយរង សរុបទៅ ៤០ ខ្សឺតទៀត។
សូមបងកុំបារម្ភពីអូនអី អូននៅសល់ ៣៥ ខ្សឺតទៀតចាយមិនទាន់អស់។ អូនអាចទុកវាប្រើរហូតដល់ដាច់ខែហ្នឹងទៀតបានល្មមបរិបូណ៍។
សូមបងជួយឲ្យដំបូន្មានអូនផងថាអូនត្រូវបន្តធ្វើដូចអញ្ចឹងតទៅទៀត ឬយ៉ាងណា។
ពីប្រពន្ធបង។
